Stormvogeltje

Kenmerken

Het Stormvogeltje wordt ca. 14 tot 18cm groot en heeft een spanwijdte van 36 tot 39cm. Hij heeft een vierkant gevormde staart en heeft een geheel zwart verenkleed, behalve de sneeuwwitte stuit die zich uitstrekt tot aan de zijkanten van de staartbasis. Hij heeft een brede witte band op de ondervleugels. Juveniele vogels in vers verenkleed kunnen ook een smallere witte band op de bovenvleugel vertonen. Het verenkleed wordt donkerbruin in plaats van zwart als het versleten raakt. Er zijn geen duidelijke verschillen tussen de geslachten te zien tijdens de vlucht, de vrouwtjes zijn bij meting ietsjes groter. De rui van deze vogels is zoals bij alle familieleden van de `buissnaveligen` langer dan de omdat ze het vermogen moeten behouden om te kunnen vliegen.
Deze vogels bezitten een lange `neuskolf` wat bevorderlijk is voor een scherp reukvermogen, wat helpt bij het vinden van voedsel op zee. Hun vlucht ziet er zwak uit en lijkt op die van een vleermuis, door fladderen afgewisseld met korte glijvluchten. Tijdens het foerageren hangen de Stormvogels met geheven vleugels boven het water en kletsen met hun poten over het oppervlak, maar in tegenstelling tot het Wilsons stormvogeltje ziet het er niet uit alsof ze over het water lopen. Net als andere stormvogelsoorten kan de Europese stormstormvogel niet goed lopen op het land, maar schuifelt op zijn tarsi ondersteunend met zijn vleugels. De Europese stormstormvogel kan worden onderscheiden van de verwante West-palearctische soorten door de witte banden op zijn ondervleugels en zijn kenmerkende fladderende vlucht. Vergeleken met Leach's stormvogeltje, band-rumped stormvogeltje, en de recent beschreven Monteiro's stormvogeltje, is het ook kleiner, donkerder en heeft kortere vleugels, en heeft een vierkante staart. Wilson's stormvogeltje heeft geen banden op de ondervleugels en heeft lange poten waarvan de poten zichtbaar zijn voorbij de staart tijdens vlucht.

Biotoop

Het Stormstormvogeltje broedt op onbeschutte en meestal onbewoonde eilanden, die hij alleen 's nachts bezoekt. Overdag is hij te vinden op middeldiepe wateren, weg van de kustzone, maar niet op de grootte diepten van de oceaan. In Europa wordt hij zelden vanaf het land gezien, behalve tijdens herfststormen. De stormstormvogel migreert na het broedseizoen en brengt de winter op het noordelijk halfrond voornamelijk door op de koele wateren voor de kusten van Zuid-Afrika en Namibië. Sommige vogels blijven ten noorden van de evenaar in de zeeën die grenzen aan Mauritanië en Rio de Oro, en een paar blijven in de buurt van de broedeilanden, vooral in de Middellandse Zee. Hij leeft strikt op de oceaan buiten het broedseizoen. Jonge vogels keren pas in hun tweede of derde jaar terug naar de broedkolonies. Vogels trekken tussen september en november meestal naar het zuiden vanaf de broedeilanden en bereiken medio november West-Afrika en tegen het einde van het jaar de zuidelijke Atlantische Oceaan. De terugreis begint in april, met late vermeldingen uit de tropen en verder naar het zuiden die waarschijnlijk subadulte vogels vertegenwoordigen die dat jaar niet zullen broeden. Deze soort is geslachtsrijp op de leeftijd van 4-5 jaar, waarbij de mediterrane ondersoort doorgaans een jaar eerder broedt dan de Atlantische soort. Het broeden vindt plaats in kolonies en begint normaal gesproken eind mei of juni. Paren hebben een herhaalde nachtelijke vertoningsvlucht waarbij het mannetje het vrouwtje achtervolgt. Sommige subadulte vogels kunnen paren en tegelijkertijd een hol bezetten, voordat ze in het volgende jaar gaan broeden (een soort oefensessie).

Voorkomen

De grote meerderheid van de populatie broedt op eilanden voor de kusten van Europa, met de grootste aantallen op de Faeröer, het Verenigd Koninkrijk, Ierland en IJsland. De Mediterrane populatie is een aparte ondersoort, maar is op zee onlosmakelijk verbonden met zijn Atlantische verwanten; de broedgebieden liggen voornamerlijk op het eiland Filfla (Malta), Sicilië en de Balearen.

Voedsel

Het Stormvogeltje vliegt normaal gesproken binnen 10 m boven het wateroppervlak en foerageert meestal door items van de zee te plukken terwijl hij over het oppervlak klettert. Er zijn vogels waargenomen die naar voedsel duiken tot een diepte van niet meer dan 0,5mtr. Een Stormvogeltje kan zich in de loop van twee of drie dagen tot 200km verplaatsen op zoek naar voedsel. Hoewel hij meestal overdag foerageert, zullen deze stormvogels in het broedseizoen vaak 's nachts dicht bij de kust foerageren. De typische prooi bestaat uit oppervlakte-organismen zoals kleine vissen, inktvissen, schaaldieren en kwallen. Het Stormvogeltje zal ook slachtafval en olieachtig voedsel eten, vaak gelokaliseerd door geur, en zal schepen volgen. In de Atlantische Oceaan bestaat meer dan de helft van het voedsel uit zoöplankton en de gevangen vis bestaat uit kleine haring en sprot.

Wetenschappelijk

Stormvogeltje,European storm petrel,Hydrobates pelagicus

Stam: Chordata
Klasse: Aves
Orde: Procellariiformes
Familie: Hydrobatidae
Geslacht: Hydrobates
Soort: Hydrobates pelagicus

Ondersoorten

H.p. pelagicus: oostelijk Noord-Atlantische Oceaan
H.p. melitensis: mediterrane zee

Onderwerpen #atlandi tormipääsu #British Storm Petrel #Burnácek maly #Burnica #Ekaitz-txori txikia #European Storm Petrel #Europees Stormvogeltje #Europese stormswael #Lille Stormsvale #merikeiju #Océanite tempête #Ocell de tempesta #Paíño Europeo #Paíño pequeno #Portugal 2021 #Seemokje #Stormsvala #Stormvogeltje #Sturmschwalbe #Uccello delle tempeste #Viharfecske #Υδροβάτης #Европейска вълнолюбка #יסעורון קטן #طائر نوء أوروبي